Starożytna Moda cz. 6 Chińczycy

Dzień dobry

Dzisiaj taki temat. Jak dla mnie mega ciekawy. Na polskich stronach ciężko coś znaleźć. Mam nadzieję, że się nie zawiedziecie 🙂


Photo by ChuXue Lu(@luchuxue1997) on Unsplash

Podział epok w Chinach jest zupełnie inny niż a innych krajach: prehistoria i starożytność, cesarstwo i współczesność. Rozpisane dynastie znajdziecie na Wikipedii – Historia Chin.

BIŻUTERIA

-Noszono więcej srebra niż złota.
-Używano takich materiałów do ozdób: piór zimorodka, niebieskich klejnotów oraz szkła. Stosowano głównie jadeit, ponieważ było to symbolem trwałości i piękna.
-Powszechnie używanym amuletem były z symbolem smoka.

Kobiety

-Kobiety noszące diademy, dużą ilość bizuterii pochodziły z bogatych rodzin.

UBRANIE

-Zwykłe stroje ubogich były robione z konopi lub ramii (pokrzywa). Bogaci z kolei nosili stroje jedwabne. Szaty były z haftowanej gazy, obramowane gęstym jedwabiem, wykończone brokatem i podszyte jedwabną tkaniną. Marmurkowany jedwab był bogato haftowany w stylizowane wędrowne ptaki i romby.
-Stroje kobiece były praktycznie identyczne jak męskie (unisex). Jedyną różnicą były materiał wykonania, długość spódnicy, szerokość rękawa oraz ilość ozdób, które wskazywały na rangę.
-W dynastii Xia Chińczycy nosili tuniki z długimi lub krótkimi rękawami (ang. sleeves). Czasem były z paskiem (ang. slash) lub bez. U kobiet tuniki sięgały, aż do ziemi, a u mężczyzn do kolan.
Hanfu, 漢 服 – podstawowa forma stroju powstała w dynastii Shang. Najpopularniejszy strój narodu Han (etniczni Chińczycy), dlatego nazwa hanfu. Był bardzo popularny, aż do dynastii Ming. Podstawą była tunika/sukienka sięgająca do kolan przewiązana szerokim pasem/szarfą, z wąskimi mankietami (yi) i wąskiej spódnicy (shang/qun), której towarzyszył kawałek materiału, który sięgał do kolan (bixi). Zakładano na nią długą koszulę oraz długi, luźny płaszcz. Rozpiętość rękawów wskazywała na szlachetne pochodzenie (mogła osiągnąć nawet do 240 cm). Rękawy były zakończone mankietami (ang. cuffs). Ubranie miało prawą klapę (ang. right lapel – lapel to część marynarki) i na rogu zakrzywiony rąbek (ang. curved hem).
Hanfu miał trzy warianty: Pien-fu, Ch’ang P’ao i Shenyi.
Pien-fudwuczęściowy ceremonialny strój, składał się z top tuniki sięgającej do kolan i ze spódnicy lub spodni (ku) sięgającej do kostek. Były dostępne w różnych kolorach i tak na przykład: czerwony oznaczał lato; zielony bogactwo, harmonię i wzrost; czerń – na zimę. Do tego stroju noszono kapelusz cylinder.
Ch’ang P’aojednoczęściowa sukienka sięgającą do kostek. Najczęściej noszona przez mężczyzn. Mężczyźni podczas pracy, czy też polowania podwijali rękawy.
Sheni, Shenyi – dwuczęściowy strój: bluzka i spodnie/spódnica zszyte, żeby stworzyć jednolity strój (ten ubiór jako jedyny rozróżniał się dla mężczyzny i kobiety). Bardzo popularny wśród urzędników rządowych i uczonych. Strój był podobny do swojego pierwowzoru Pien-fu, na którym były wzorowane i użyto tu odpowiednio cięcia i ułożono w fałdy (drapowano).
-Na ciężkich jedwabnych szatach umieszczano oznaki pozycji ich właściciela, wyhaftowane na piersiach.
-Koniec wierzchniej poły długiej koszuli o dość wąskich rękawach był prawdopodobnie zakładany za pasek.
-Podczas dynastii Sui ubodzy mogli nosić tylko kolor niebieski lub czarny.
-Kolory odgrywały ważną rolę w wyrażaniu emocji, na przykład: biały symbolizował żałobę, a czerwień radość i szczęście.
-Jeśli wierzyć jednemu ze źródeł Chińczycy zimą nosili na tunikach kurtki, coś w rodzaju kapoty (ang. padded jacket).
Chłopi – nosili ubrania w szarych, bladych kolorach, które były robione z konopii.
-Większość Chińczyków nosiła czarne bawełniane buty, a bogaci nosili bardzo jasne, piękne, jedwabne buty, niekiedy mające skórę od wewnątrz. Na specjalne okazje zakładali twarde, czarne buty ze skóry.
-Biedni nie mogli nosić czapki.

Dzieci

-W większości ubrane były jak dorośli.

Kobiety

-Uroczyste szaty świadczyły o zamożności rodziny.
Panna młoda – jej suknia była w kolorze czerwonym.
-Kobiety nosiły jedwabne buty. Niektóre bogate wiązały stopy w lotosowe buty (ang. Lotos shoes), które były symbolem statusu.

Mężczyźni

-Długa brokatowa szata.
-Jeśli mieli jakaś rangę pełnienia funkcji w administracji państwowej, to była ona oznaczana na ubiorze.
Żołnierze – pancerz był zazwyczaj zszywany ze skórzanych płytek, co zapewniało giętkość pancerza bez odsłaniania fragmentów ciała. Zdarzały się też takie znaleziska jak hełmy i zbroje z żelaznych blaszek. Znaleziono też 18 kilogramowe kamienne pancerze, które były zbyt ciężkie do noszenia, dlatego uważa się je jako część wyposażenia grobowego, która miała służyć piechocie broniącej Pierwszego Cesarza w zaświatach.
Cesarz – chiński cesarz nosił złote, jedwabne hanfu składające się z kilku warstw. Ogólnie kolor żółty był uważany za boski. Dodatkowo strój mógł być ozdobiony smokami, ale też orłami, tygrysami, wężami. Smocza szata (ang. dragon robe) miała okrągły kołnierz z guzikami po prawej stronie.
Wysokiej rangi cesarski urzędnik – mógł mieć wyszyte ptaki i one mówiły o jednej z dziewięciu rang, na przykład: żuraw, paw, bażant.
Wojskowi – nosili wyhaftowane zwierzęta na szatach, na przykład: lew, niedźwiedź, tygrys, nosorożec.
-Sposobem na określenie pozycji społecznej i rangi cywilnej była specyficzna klamka/guzik na czapce. Istniało dwanaście rodzajów guzików reprezentujących dziewięć pozycji cywilnych lub wojskowych.
-Ważną częścią stroju było nakrycie głowy, których nie zdejmowano nawet podczas uroczystości.
-Używali zaczepu na pasek lub klamry.
Shenyi – tradycyjny strój męski. Używany tylko na specjalne okazje, ceremonie. Składała się z czterech paneli, które reprezentowały 4 pory roku oraz dwunastu paneli szytych, które dotyczyły dwunastu miesięcy.

WŁOSY I CIAŁO

-Były znane szkatułki składające się z dwóch części, które były zamykane wieczkiem zachodzącym na pierścień dolnej przegródki. Dno szkatułki było wykonane z jednego kawałka drewna, a ścianki i wieczko z konopi powleczonych kilkoma warstwami laki. W górnej części przechowywano rękawiczki, jedwabny szal, a w dolnej kosmetyki (puder ze sproszkowanego ołowiu,szminki, pomady), puszek do pudru, grzebienie, szpilki do włosów i tupecik.
-Długie, zadbane paznokcie i delikatne dłonie, świadczyły o tym, że osoba była zamożna i nie musiała pracować ciężko fizycznie.
-Zarówno mężczyźni jak i kobiety mieli długie włosy. Zgodnie z powiedzeniem: „masz włosy/ciało od swoich rodziców„. Włosy były spinane w kok za pomocą zapinki drewnianej lub z kości słoniowej.
-Podobnie jak sprzeciwiano się ścinaniu włosów tak samo sprzeciwiano się tatuażom. Było to lekceważenie rodziców i brak szacunku wobec nich Jeśli jednak ktoś miał tatuaż zazwyczaj uznawany był za obcokrajowca lub jak to było w dynastii Han ktoś został zmuszony, na przykład: przestępcy, niewolnicy, jeńcy. Tatuaż miał na celu zawstydzić lub pokazać, że jest niewolnikiem.
Żeby pozbyć się tatuaży używano moxibustionu – palono zioła na skórze.
Zdarzały się też takie sytuacje, że ni którzy żołnierze mieli tatuaże typu „służcie lojalnie”.

Mężczyźni

-Większość goliła swoje brody, ale za to często nosili długie wąsy.

Ciekawostki:

-Nawet konie miały własną zbroję płytkową.
Stalowe igły, które odkryto 200 lat p.n.e. pozwoliły na precyzyjny haft
Buty Lotosu – cóż to takiego? Otóż można uznać, że przyszła taka moda na małe stópki około trzech cali. Wiązano bandażami stopy dziewczynkom w wieku od około pięciu do sześciu lat, na tyle ciasno, że łamały im się palce u stóp. Stopa wygięta była do wewnątrz. Kobiety nie mogły chodzić, a te które musiały po prostu się czołgały. Pewne źródła nawet wspominają, że wiązanie butów może być związane z opowiadaniem Kopciuszek (TUTAJ PRZECZYTACIE), która prawdopodobnie powstała w Indiach. Ogólnie jeśli chcecie jakaś pozycje związana z wiązaniem stóp, to czytałam jedną z książek pod tytułem „Spowiedź ChinkiPearl S. Buck’a.

Źródło tekstu:
Chiny – Od ustanowienia cesarstwa do dynastii MingAlexandra Wetzel
https://piekielko.com/etniczne/stroje/chinska-moda-hanfu-mundurek-mao
https://ancientchinafashion.weebly.com/
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Chinese_clothing
https://www.ancienthistorylists.com/china-history/top-10-ancient-chinese-clothing-popular-in-ancient-china/
https://quatr.us/china/ancient-chinese-clothing.htm
https://quatr.us/china/cinderella-china-medieval-chinese-story.htm

Źródło obrazka: https://unsplash.com/photos/d_4yzJ55Ojg

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: